Ο απόηχος της σιωπής



''Η σιωπή είναι χρυσός'' μου λέγανε από μικρή. ''Πρέπει να ξέρεις πότε να μιλήσεις και πότε απλά να σιωπήσεις'' , ''Μη μιλάς συνέχεια'' κι άλλα τέτοια,

που όλοι μας λίγο πολύ τα έχουμε ακούσει.


Μα τι πραγματικά κρύβει μέσα του κάτι που καλά καλά δε βρήκε το φως να εκφραστεί;

Η σιωπή θα 'λεγε κανείς πως είναι παγίδα... Ο καθένας μας πολύ εύκολα μπορεί να την μεταφράσει όπως θέλει.. Προηγούμενες εμπειρίες, ένστικτο, ψυχικά τραύματα καλά κρυμμένα τα πρώτα feedback της λογικής μας ,τίποτα περισσότερο από υποκείμενα της φαντασίας μας και αβάσιμες υποθέσεις σε ένα μυαλό που απεγνωσμένα ψάχνει απαντήσεις.

Η πιο ενοχλητική σιωπή είναι αναπόφευκτα αυτή των αγαπημένων μας προσώπων. Έχει ένα δηλητήριο μέσα της που μολύνει την επικοινωνία των δύο πλευρών, καθιστώντας δύσκολη έως αδύνατη την έκφραση των συναισθημάτων των αναγκών μεγενθύνοντας έτσι το πρόβλημα.


Και τότε είναι που δυσκολεύει το πράγμα... Κρυμμένες ανασφάλειες, ενοχικές σκέψεις, εγωικές συμπεριφορές, μία ανάγκη ελέγχου και επαναφοράς που θα εξυπηρετεί όλους αυτούς τους δαίμονες. Και μετά τα συναισθήματα ακολουθούν και επιβαρύνουν αρνητικά την κατάσταση. Πικρία,παράπονο,αδικία,απογοήτευση όλα όσα χρειάζονται για να είμαστε ένα καλό θυματάκι... αρνούμενοι πως και εμείς βάλαμε το χεράκι μας..


Μα πώς μπορούμε να διαχειριστούμε αυτό το κακό που μας συνέβη..; Nα το αποδεχτούμε έτσι απλά..; Φαίνεται δύσκολο και όχι δεν το θέλουμε. Καλομάθαμε σε συμπεριφορές και τώρα φοβόμαστε.. χάνουμε ένα θερμό οπαδό του εγώ μας..ποιος θα μας δίνει τώρα πια αξία.; Σε ποιον θα γκρινιάζουμε..; Ποιον θα κατηγορούμε για τη δικιά μας ανικανότητα να δημιουργήσουμε ποιοτικές σχέσεις..; Έχουμε μάθει κάποιον άλλον πάντα να μας φταίει.


Δεν είναι όμως όλα τόσο σκοτεινά. Μια ανάσα χρειάζεται. Τόσο απλό. Άλλωστε το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η σιωπή, αλλά πως την διαχειριζόμαστε. Όταν το μέσα μας είναι απαλλαγμένο από τους ρόλους που μας μάθανε να παίζουμε, τότε ναι.. η σιωπή των άλλων δεν μας ενοχλεί όπως παλιά.. αντιθέτως την αποδεχόμαστε και την σεβόμαστε γι αυτό ακριβώς που είναι..Μάθαμε να επικεντρωνόμαστε στον άλλον... Γιατί το έκανε αυτό και πώς μπόρεσε..; Ε! γιατί έτσι.. Ξεκόλλα! Επικεντρώσου για μια φορά και σε σένα. Η δικιά σου ευκαιρία να αντιμετωπίσεις την δικιά σου σιωπή, να γίνει το δικό σου ησυχαστήριο... Ήρθε η ώρα για επαναπροσδιορισμό. Μία τοποθέτηση σου στο τώρα στο που είσαι και που θέλεις να πας...

Αν κάτι αξίζει να το σώσεις η να το αφήσεις να φύγει. Κι αυτή η σιωπή είναι γεμάτη φως. Ότι απόφαση κι αν βγει θα είναι η προσωπική σου αλήθεια και θα έχει μια άλλη δυναμική. Μη τη φοβηθείς. Δεν έχει κανένα πόνο... Μόνο ηρεμία... Τότε η δικιά σου σιωπή θα έχει περισσότερη σημασία για σένα.


Τελικά δύναμη ή αδυναμία αγαπημένοι μου;


Φραγκίσκα Κοκαρίδα

Διαβάστε επίσης: 

Εγγραφείτε στο Newsletter

  • White Facebook Icon

Στήριξε την προσπάθεια μας. 

© 2019 InDepth. Powered by Dynamicon.